Een Instagram-caption schrijven die gelezen wordt

Op Instagram kijken mensen eerst naar het beeld en dan pas naar de tekst en van die tekst zien ze één regel. De caption is het onderdeel waar de meeste ondernemers het minst tijd in steken en het is precies het onderdeel dat bepaalt of iemand blijft hangen.

Ik heb lang captions geschreven alsof het bijschriften waren: een zin die zegt wat er op de foto staat. Dat is verspilde ruimte, want de lezer ziet de foto al.

Wat een goede Instagram-caption doet

Een Instagram-caption is de tekst onder je post, tot 2.200 tekens, waarvan de eerste 125 zichtbaar zijn voordat de lezer op "meer" tikt. Een goede caption voegt iets toe aan het beeld dat je er niet aan kunt zien: een gedachte, een verhaal, een vraag en hij zet de sterkste zin vooraan.

De eerste 125 tekens

Dat is ongeveer één zin. Die zin moet op zichzelf staan en reden geven om verder te lezen. "Mooie dag in de praktijk" doet dat niet. "Drie mensen deze week met dezelfde nekklacht, alle drie door hetzelfde kussen" wel. Schrijf de caption en zet daarna de beste zin bovenaan, ook als hij oorspronkelijk halverwege stond.

De opbouw

• De haak. Eén zin, concreet, vooraan.
• Het verhaal of de uitleg. Korte alinea's, witregel ertussen. Instagram laat witregels staan als je ze met een punt of een spatie invult; een lege regel zonder teken verdwijnt soms.
• De landing. Waar het op neerkomt, in één zin.
• De actie. Wat de lezer kan doen: bewaren, doorsturen, een vraag beantwoorden, de link in je bio. Eén actie, niet drie.
• De hashtags. Drie tot vijf, onderaan. Daarover schreef ik apart in hashtags kiezen voor Instagram.

Lang of kort

Allebei, afhankelijk van het beeld. Bij een foto die het verhaal al vertelt, past een korte caption van twee zinnen. Bij een carrousel met uitleg mag de caption het verhaal dragen, vierhonderd tot achthonderd tekens. Wat niet werkt, is elke keer dezelfde lengte. Je lezers merken het ritme eerder dan jij.

Instagram is een zoekmachine

Dit vergeten de meeste mensen. Instagram doorzoekt je captions op woorden. Wie "fysiotherapeut Haarlem nekklachten" in een caption heeft staan, wordt gevonden door iemand die daarop zoekt. Verwerk twee of drie woorden waarop je gevonden wilt worden in de lopende tekst, niet als lijstje onderaan. Het moet lezen als een zin.

Wat je vermijdt

Het bijschrift. "Vandaag op kantoor." De lezer ziet dat al.

De bedelvraag. "Herkenbaar? Laat het weten in de reacties!" Iedereen ziet wat je doet. Een echte vraag mag, een vraag om de vraag niet.

De emojireeks. Als het bij je stem past, prima. Als je ze gebruikt omdat je denkt dat het hoort op Instagram, laat ze weg. Ik gebruik ze niet en mijn captions worden gelezen.

De stem van een ander kanaal. Een LinkedIn-post kopiëren naar Instagram werkt niet, want de lezer zit in een andere stand: sneller, visueler, persoonlijker. Dezelfde boodschap, andere vorm. Hoe je dat per kanaal aanpakt, staat in tone of voice voorbeelden.

Het voorbeeld

"Het kussen dat je nek sloopt. Drie mensen deze week, alle drie hetzelfde verhaal: 's ochtends stijf, na de lunch weg, de volgende dag weer. Het probleem lag niet in de behandelkamer maar op het bed. Te hoog, te zacht, twaalf jaar oud. Swipe voor de drie dingen waar ik op let bij een kussen. Bewaar hem voor de volgende keer dat je er een koopt."

Haak vooraan, verhaal in drie zinnen, landing, één actie. Geen hashtags in het voorbeeld, die staan eronder.

Caption en beeld uit dezelfde bron

De caption schrijven en het beeld maken zijn bij mij één handeling geworden: ik schrijf eerst en het beeld komt uit de tekst. In Findori Social maakt de beeldgenerator een quote-kaart of carrousel op basis van wat je net schreef, in je eigen kleuren. Dat scheelt het heen en weer tussen twee tools en het zorgt dat beeld en tekst hetzelfde zeggen. En de kanaalversie maakt van je LinkedIn-tekst een Instagram-caption, met de haak vooraan en de hashtags eronder.